Maj 25, 2017      18:38

Jesteś tutaj

Problemy żywieniowe związane z zaburzeniami oralno-motorycznymi.


0

3100

0
Dzieci z zaburzeniami rozwoju układu nerwowego lub opóźnieniami rozwojowymi często mają  problemy oralno-motoryczne i problemy z połykaniem. Trudności w karmieniu wpływają na zdolność dziecka do spożywania odżywczych posiłków na różne sposoby. Dziecko może mieć nieefektywne lub nieprawidłowe wzorce ruchowe jamy ustnej, przez co  spożywanie pokarmów jest powolne lub pracochłonne.
Trudności oralno-motoryczne mogą ograniczać rodzaje żywności jakie dziecko może jeść. Dodatkowo, zaburzenia połykania mogą poważnie ograniczyć typ faktury żywności, które dziecko może bezpiecznie spożywać. Najczęściej zaburzenia połykania wpływają na zdolność spożywania płynów. Wszystko to może grozić niedożywieniem dziecka oraz powodować odwodnienie. 
 
Niektóre czynniki związane z problemami oralno-motorycznymi oraz odżywiania to:
  • nieprawidłowości napięcia mięśniowego i opóźnienia w rozwoju motorycznym,
  • wady jamy ustnej i twarzy, które zakłócają karmienie (takie jak rozszczep podniebienia),
  • opóźniony rozwój ruchowy jamy ustnej lub nieprawidłowe wzorce ruchowe artykulatorów, 
  • reakcje nadwrażliwości na dotyk i / lub temperatury w okolicy orofacjalnej oraz w środku jamy ustnej,
  • problemy stomatologiczne, takie jak  ubytki w zębach lub nabyte wady zgryzu,
  • niezdolność do prawidłowego skoordynowania karmienia, połykania i oddychania z powodu przewlekłego schorzenia lub uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego,
  • powiązane schorzenia, takie jak refluks żołądkowo-przełykowy, które mogą powodować niechęć do jedzenia,
  • wydłużony czas trwania posiłków, który powoduje frustrację zarówno dziecka jaki i rodzica. 
 
Jeżeli zaobserwujemy  problemy żywieniowe, takie jak powyżej, wskazane jest dokładniejsze zbadanie problemu. Może ono być przeprowadzone przez pediatrę,  logopedę lub fizjoterapeutę znającego się na problemach odżywiania.
Pełna ocena deficytów oralno-motorycznych oraz połykania u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi wymaga  oceny  wielu czynników, nie tylko badanie poziomu kontroli oralno-motorycznej.
 
Ocenić należy:
  • podstawową kontrolę postawy i poziom rozwoju motorycznego, który ma wpływ na karmienie,
  • wrażliwość dotykową w obszarze jamy ustnej i na całym ciele,
  • zdolność dziecka do osiągnięcia i utrzymania odpowiedniego zachowania i stanu czujności na czas karmienia,
  • stabilność funkcji fizjologicznych  dziecka wspierających odżywianie (na przykład, stabilność pracy serca lub prawidłowe oddychanie,
  • koordynacja karmienia, połykania i oddychania
  • wykorzystanie badania videofluoroskopii zaburzeń połykania.
 
Trudności w interakcji dziecka z rodzicem mogą być również związane z  oralno-motorycznymi problemami odżywiania. Często trudno jest odróżnić problemy fizyczne od behawioralnych i interakcyjnych. W związku z tym, oceniając dziecko, należy wziąć pod uwagę wszystkie trzy.
Ponadto problemy medyczne  takie jak refluks żołądkowo-przełykowy, mogą wpływać na nieprawidłowe odżywianie dziecka. 
Jeśli dziecko kojarzy jedzenie z bólem, który często towarzyszy refluksowi, może stać się oporne, a przyjmowanie posiłków stanie się znacząco utrudnione. Jeżeli podejrzewamy refluks należy koniecznie skontaktować się z lekarzem. Na większość problemów żywieniowych wpływ ma wiele czynników dlatego podejście zespołowe jest najbardziej efektywną metodą skutecznej diagnozy oraz terapii. Poza terapeutą integracji sensorycznej, logopedą i fizykoterapeutą, do takiego zespołu powinien należeć dietetyk, pediatra lub inny lekarz medycyny ogólnej. W zespole może znaleźć się również pielęgniarka lub pracownik społeczny, którzy zajmą się problemami psycho-socjalnymi, które często pojawiają się w przypadku zaburzeń odżywiania. 
 
Odpowiednia terapia może znacząco poprawić umiejętności odżywiania dziecka, a także ułatwić opiekunowi karmienie. Posiłki mogą stać się bardziej satysfakcjonujące dla całej rodziny. 
 
Interwencje mogą obejmować:
  • właściwą pozycję  podczas karmienia,
  • określone działania terapeutyczne w celu poprawy podstawowych umiejętności oralno-motorycznych,
  • określone rodzaje żywności lub tekstury dostosowane do poziomu oralno-motorycznego dziecka oraz umiejętności połykania, 
  • odpowiednie naczynia do karmienia  dostosowane do indywidulanych potrzeb dziecka,
  • specjalistyczne techniki karmienia. 
 
Jeśli pomimo tego dziecko wciąż nie jest w stanie przyjmować odpowiedniej ilości żywności lub jedzenie powoduje zagrożenie przy karmieniu (dławienie się, krztuszenie się),  jedzenie może być podawane za pomocą sondy lub pega. 
Planowanie i terapia  powinny odbywać się we współpracy z opiekunami oraz pozostałymi członkami zespołu. Strategie te powinny uwzględniać priorytety opiekunów, poprawić jakość odżywczą posiłków i adresować leżące u podstaw problemy oralno-motoryczne oraz żywieniowe.
 
CAPTCHA
Pytanie weryfikujące czy aby na pewno jesteś człowiekiem, zadawane w celu zabezpieczenia przed spamem.
CAPTCHA obrazkowa
Wpisz litery pokazane na obrazku

Szukaj

Formularz wyszukiwania


Popularne Artykuły