Mimo ogromnego postępu medycyny z roku na rok wzrasta liczba dzieci urodzonych przedwcześnie. Jednocześnie, właśnie postęp w dziedzinie medycyny pozwala na utrzymywanie przy życiu noworodków ważących ok. 500-750 g (za: W. Walas [W] I. Pirogowicz, A. Steciwko, 2008). Pytaniem, które coraz częściej stawiają sobie zarówno przedstawiciele medycyny (głównie neonatolodzy), jak i psychologowie, pedagodzy specjalni jest stan zdrowia i rozwój tych dzieci w przyszłości.

Wcześniactwo pociąga za sobą szereg trudności natury medycznej związanych z funkcjonowaniem między innymi układu oddechowego, krwionośnego, odpornościowego, narządów zmysłów. Zakres oraz natężenie ewentualnych problemów rozwojowych wcześniaka nie są możliwe do poznania w pełni w czasie pobytu dziecka na oddziale neonatologicznym czy po jego opuszczeniu. W dalszej perspektywie, wcześniactwo może wiązać się z różnymi trudnościami rozwojowymi, które w pełni ujawniają się w okresie podjęcia przez dziecko edukacji przedszkolnej lub/i szkolnej. Jak podaje M. Borszewska-Kornacka (2013) wszystkie noworodki urodzone przedwcześnie należą do grupy ryzyka nieprawidłowego rozwoju i wymagają dalszej kontroli.

Podejmowanie działań terapeutycznych, naprawczych w tym wieku jest oczywiście skuteczne, ale ze względu na wiedzę na temat procesów neuroplastyczności i krytycznych okresów rozwojowych, należałoby to czynić zdecydowanie wcześniej. Współczesna neonatologia za cel stawia sobie nie tylko ratowanie niedojrzałych noworodków, ale także umożliwienie im prawidłowego rozwoju i zapewnienie dobrej jakości życia. Dlatego w tym kontekście, szczególnie istotnego znaczenia nabiera konieczność szybkiej interwencji w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Prognozowanie rozwoju wcześniaków we wczesnym okresie niemowlęcym i podjęcie odpowiedniego usprawniania zwiększają szansę na prawidłowy rozwój. Wysoka plastyczność mózgu małego dziecka stwarza ogromną szansę na procesy kompensacyjne.

Co powoduje trudności rozwojowe wcześniaków?

Prawidłowy rozwój psychoruchowy jest wykładnikiem prawidłowego przebiegu ciąży, porodu i okresu noworodkowego1. Na pojawienie się zaburzeń mają wpływ: genetycznie zaprogramowany wzorzec rozwoju psychoruchowego oraz czynniki ryzyka (z okresu pre-, peri-, i postnatalnego w tym zabiegi diagnostyczno-lecznicze stosowane w intensywnej terapii) (za: A. Kowalczykiewicz-Kuta [W] I. Pirogowicz, A. Steciwko, 2008).

Trudności rozwojowe wcześniaków są bardzo zróżnicowane i związane z wieloma czynnikami. Jak podaje literatura (m.in. K. Szymańska, 2000; G. Banaszek, 2002; Z. Kułakowska, 2003) wcześniaki manifestują różnego rodzaju opóźnienia i dysharmonie rozwojowe, np. w zakresie rozwoju postawy, napięcia mięśniowego czy sprawności rąk. Z uwagi na niezwykłą ważność tych wskaźników dla późniejszej edukacji (np. umiejętności grafomotoryczne są wynikiem prawidłowego napięcia mięśniowego i sprawności rąk) wskazane jest dokonywanie jak najwcześniejszej diagnozy i ustalanie ewentualnych zakresów wsparcia. Kolejnym obszarem problemów ujawniających się w okresie przedszkolnym są trudności związane z rozwojem mowy (w zakresie artykulacji, zasobu słów, rozumienia) i słuchem fonemowym (D. Wolke, R. Meyer, 1999 za: M. Chrzan-Detkoś, 2013). W okresie szkolnym, mimo prawidłowego rozwoju intelektualnego, wiele wcześniaków doświadcza trudności w zakresie technik szkolnych, takich jak pisanie i czytanie (D. Wolke, J. Schulz, 1999; B. Hoff i in., 2004). Trudności dotyczą także umiejętności wzrokowo-motorycznych, rozwoju emocjonalnego, rozwoju umiejętności społecznych oraz koncentracji uwagi (J.M. Fletcher i in.,1997; N. Botting, 1998; B. Hoff, 2004; M. McGrath i in.,2005; A. Kowalczykiewicz-Kuta [W] I. Pirogowicz, A. Steciwko, 2008). Najcięższym powikłaniem wcześniactwa jest mózgowe porażenie dziecięce. Wiąże się ono z wieloma problemami rozwojowymi. Jednakże nawet w tak skrajnych przypadkach wczesna interwencja względem dziecka i jego rodziny może przynieść wiele pozytywnych efektów.

 

 


 

1. 95% uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego dokonuje się w okresie płodowym i noworodkowym


 

 

Zobacz część drugą artykułu