Rozejście kresy białej u dzieci i niemowląt – znaczenie kliniczne, wpływ na kontrolę posturalną oraz implikacje dla terapii integracji sensorycznej.

Streszczenie

Rozejście kresy białej (diastasis recti abdominis, DRA) u dzieci jest zjawiskiem stosunkowo częstym, szczególnie w okresie niemowlęcym, gdzie najczęściej ma charakter fizjologiczny. Wraz z wiekiem jego utrzymywanie się może wiązać się z zaburzeniami stabilizacji centralnej oraz kontroli posturalnej.

Pomimo rosnącej liczby badań obrazowych (np. ultrasonograficznych), nadal brakuje jednoznacznych danych dotyczących funkcjonalnych konsekwencji tego zjawiska w populacji pediatrycznej.

Celem artykułu jest przedstawienie aktualnego stanu wiedzy oraz jego integracja z podejściem klinicznym stosowanym w terapii integracji sensorycznej (SI), w którym rozejście kresy białej rozpatrywane jest jako element szerszych zaburzeń posturalnych i sensomotorycznych.

 

Wstęp

Kresa biała (linea alba) jest strukturą łącznotkankową łączącą mięśnie proste brzucha. Jej integralność warunkuje prawidłowe przenoszenie sił między stronami tułowia, stabilizację centralną, kontrolę posturalną oraz funkcje oddechowe.

Rozejście kresy białej definiuje się jako zwiększenie odległości między mięśniami prostymi brzucha, wynikające z osłabienia i rozciągnięcia struktur powięziowych. W przeciwieństwie do przepukliny nie dochodzi tu do przerwania ciągłości tkanek, lecz do ich niewydolności mechanicznej (Keshwani et al., 2015).

W dalszej części artykułu przeczytasz:

Epidemiologia i charakterystyka zjawiska

Biomechanika i znaczenie funkcjonalne

Zaburzenia posturalne współwystępujące z DRA

Perspektywa integracji sensorycznej

Znaczenie kliniczne

Wnioski

Rozejście kresy białej u dzieci nie stanowi wyłącznie problemu lokalnego. Jest elementem szerszego układu zależności obejmującego kontrolę posturalną, integrację sensoryczną oraz funkcje oralne.

Skuteczna terapia wymaga podejścia interdyscyplinarnego, obejmującego współpracę fizjoterapeutów, terapeutów SI oraz logopedów.

 

Bibliografia

  1. Bowman, K. (2015). Diastasis recti: The whole-body solution to abdominal weakness and separation.
  2. Chen, C., Zhang, H., Shen, L., He, H., Ma, Z., & Zhu, Y. (2025). Core muscle strength and stability-oriented breathing training reduces inter-recti distance. Medicine.
  3. Ilić-Savić, I., Petrović-Lazić, M., & Resimić, R. (2021). Sensory integration and its significance for speech development. Medicinski pregled.
  4. Jacewicz, J., Dziuba-Słonina, A., & Chwałczyńska, A. (2023). Assessment of balance parameters in children undergoing SI therapy. Children, 10(5).
  5. Kawalec-Rutkowska, A., Marczak, A., & Simka, M. (2025). Linea alba width in children. Pediatric Reports.
  6. Keshwani, N., & McLean, L. (2015). Ultrasound imaging in diastasis recti. Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy.
  7. Thabet, A. A., & Alshehri, M. A. (2019). Efficacy of deep core stability exercise. Journal of Musculoskeletal & Neuronal Interactions.
  8. Werner, L., & Dayan, M. (2019). Diastasis recti abdominis. Current Women’s Health Reviews.
  9. Denzinger, M., Stark, D., & Memmel, C. (2023). Diastasis recti in children. Applied Sciences.
  10. Massery, M. (2005). Musculoskeletal and respiratory interaction in children. Journal of the Royal Society of Medicine.