Wstęp
„To dziecko ciągle się rusza. Na pewno poszukuje bodźców przedsionkowych.”
To jeden z najczęściej wypowiadanych wniosków podczas konsultacji i obserwacji dzieci. Tymczasem wzmożona potrzeba ruchu nie zawsze oznacza poszukiwanie przedsionkowe. Bardzo często podobne zachowania obserwujemy również u dzieci z podwrażliwością przedsionkową.
Oba obrazy kliniczne mogą wydawać się podobne. Dziecko jest aktywne, często szuka ruchu, nie lubi siedzieć w miejscu, wspina się, biega i wykonuje liczne aktywności ruchowe. Jednak mechanizm leżący u podstaw tych zachowań jest zupełnie inny. To z kolei ma ogromne znaczenie dla planowania terapii.
W praktyce terapeutycznej rozróżnienie podwrażliwości przedsionkowej od poszukiwania przedsionkowego bywa jednym z większych wyzwań diagnostycznych.
W dalszej części artykułu przeczytasz:
