Celem niniejszego artykułu jest opisanie oceny rozwoju procesów integracji sensorycznej w przypadku dziecka z zespołem genetycznym, jakim jest zespół Williamsa. Opisywana przeze mnie interwencja diagnostyczna dotyczyć będzie chłopca w wieku 2 lat i 9 miesięcy, z którym to mama zgłosiła się do mnie na badanie. Badanie przeprowadzono przy pomocy systemu KATIS (Komputerowy asystent terapii integracji sensorycznej – program diagnostyczno-terapeutyczny dla dzieci z ZPS w wieku od 12 miesiąca życia do 4 lat). Ażeby zrozumieć trudności, z jakimi mierzy się ta grupa pacjentów oraz ich odmienny profil funkcjonowania poznawczego, społecznego i emocjonalnego, niezbędna jest krótka charakterystyka zespołu Williamsa.

Zespół Williamsa-Beurena – czym jest

Zespół Williamsa, znany również jako zespół Williamsa-Beurena, to rzadka choroba genetyczna, która wpływa na rozwój fizyczny i psychiczny dzieci. Choroba ta jest wynikiem mikrodelecji chromosomu 7, co prowadzi do utraty ponad 20 genów, w tym tych odpowiedzialnych za produkcję elastyny, białka kluczowego dla elastyczności tkanek. Objawy zespołu obejmują charakterystyczne rysy twarzy, takie jak „twarze elfów”, oraz różnorodne wady w układach organizmu. Wady sercowo-naczyniowe, takie jak nadzastawkowe zwężenie tętnicy głównej, są częste i wynikają z utraty elastyny. Takie zmiany mogą prowadzić do problemów z sercem oraz zwiększonego ryzyka udarów i zawałów. Dzieci z zespołem Williamsa mogą mieć także wady układu moczowego, takie jak zwężenie aorty zstępującej, oraz problemy z nerkami, co prowadzi do częstomoczu i zakażeń dróg moczowych. Często występują również zaburzenia wzroku, takie jak zez i nadwzroczność, oraz problemy z tarczycą i metabolizmem. U dzieci z zespołem Williamsa często obserwuje się opóźnienia w rozwoju motorycznym oraz trudności behawioralne, takie jak lęki i nietypowe zachowania.

Początek terapii integracji sensorycznej w Polsce Rok 1994 to drugi kursu terapii integracji sensorycznej w Polsce. Odbył się dniach 29.08. – 09.09.1994 r. w Odrodku Helenów. Zorganizowany był pod auspicjami Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów NDT – SI, Sekcji Szkoleń przy Krajowym Komitecie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Ruchowo i Kolegium Kształcenia Zawodowego TPD – WSPS „Helenów”. Przez okres […]

Bateria Polskich Standaryzowanych Testów Integracji Sensorycznej (PSTIS) jest narzędziem do diagnozy zaburzeń procesów integracji sensorycznej. Wystandaryzowana na grupie polskich dzieci w wieku od 4 do 8 roku życia stanowi złoty standard w praktyce diagnostycznej specjalistów SI. Z poniższego artykułu dowiesz się wszystkich istotnych informacji o tych testach.

Okres przedszkolny to czas, kiedy dzieci zdobywają umiejętności czytania, pisania, samoobsługi, samodzielności oraz nawiązywania relacji z rówieśnikami. Nauczyciele przedszkola dwoją się i troją, by osiągnąć cele stawiane przez rodziców, podstawę programową i przez siebie samych. Umożliwiają dzieciom wchodzenie w różnorakie role podczas zajęć tematycznych, ruchowych oraz ćwicząc motorykę małą i dużą.
Warto do planu aktywności w przedszkolu dodać zajęcia terapii ręki. Proponujemy, by takie zajęcia były stałym punktem dziennego rozkładu dnia również w najmłodszych grupach.
Celem ćwiczeń będzie przygotowanie obręczy barkowej, zbudowanie stabilizacji centralnej, poprawa propriocepcji – po to, by dzieci poprawnie siedziały przy stolikach – bowiem terapia ręki to nie tylko ćwiczenia motoryki małej i mozolne pisanie szlaczków. Terapia ręki to proces, którego
jednym z ostatnich elementów będzie praca przy stoliku z ołówkiem w ręku.

Poniżej przedstawiamy plan takich ćwiczeń zaczynając od tych bardziej ogólnych, do bardziej precyzyjnych:

Ćwiczenia wstępne: wzmocnienie obręczy barkowej, poprawa stabilizacji, propriocepcji

• czołganie się,
• chód kraba,
• turlanie po podłodze- ręce wyprostowane za głową- w rękach dzieci trzymają woreczki lub piłeczki,
• chód na czworakach – powoli- zwracamy uwagę na naprzemienność ruchów rąk i nóg,
• tragarz – przenoszenie przedmiotów na czworakach- przedmiot na plecach nie może spaść na podłogę,
• odbijanie/uderzanie piłki lekarskiej o podłogę,
• rzucanie piłki/piłki lekarskiej- ćwiczenie w parach,
• taczka w parach,
• obroty rąk – duże ruchy przechodzące w coraz mniejsze – dla większej motywacji można dzieci wyposażyć w kolorowe tasiemki. Początkowo ruchy oburącz, następnie ruchy naprzemienne,

Po wielu dniach wytężonej (całkowicie społecznej, w wolnym czasie) pracy w dniach 06-17.09.1993 roku w Ośrodku TPD „Helenów” odbył się pierwszy kurs terapii integracji sensorycznej w Polsce. Kurs odbył się pod patronatem Sekcji do Spraw Szkoleń Krajowego Komitetu Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Ruchowo przy Zarządzie Głównym TPD i Kolegium Kształcenia Zawodowego TPD/WSPS „Helenów” reprezentowanym przez dr […]

Szukasz możliwości rozwoju swojej osoby? Chcesz dołączyć do ekipy redakcyjnej złożonej z osób dla których Integracja Sensoryczna to pasja i tworzyć treści, które inspirują i przekazują cenną wiedzę inny terapeutom, rodzicom, nauczycielom i innym specjalistą? Mamy dla Ciebie idealną propozycję! Redakcja naszego działu poszukuje utalentowanych autorów i redaktorów, którzy chcą współtworzyć z nami wysokiej jakości […]

Na przełomie lat 80 tych i 90-tych XX wieku pracowałem jako psycholog w Poradni Rehabilitacyjnej dla Dzieci i Młodzieży na warszawskiej Chomiczówce. Do Poradni na zaproszenie jej Dyrektora dr M. Borkowskiej przejeżdżała Occupatonal Terapist (terapeuta zajęciowy) Mery Potter amerykanka mieszkająca w Szwajcarii. Wspaniała terapeutka, która przekazywała nam wiele teoretycznych i praktycznych wskazówek do pracy z […]

Obowiązkowym elementem wyprawki niemowlęcej są karty kontrastowe. To niezastąpione narzędzie do stymulowania wzroku maluszka, a także do świetnej zabawy i budowania więzi między rodzicami a dzieckiem. Karty kontrastowe mają wiele zalet, jednak należy wiedzieć, jak z nich korzystać. Podpowiadamy, od…