Dla nauczycieli

Dla nauczycieli

Zaburzenia funkcji wzrokowych w środowisku edukacyjnym- sygnały widoczne w klasie/grupie przedszkolnej.

11 lutego 2026 - Joanna Sawska

Trudności słuchowe u dzieci w przedszkolu i szkole

Aktualności

28 stycznia 2026 - Joanna Podgórska

Prawidłowy słuch nie zawsze oznacza, że dziecko odpowiednio reaguje na polecenia, zapamiętuje, to co usłyszało lub rozumie polecenia słowne. Dziecko może mieć prawidłowy wynik badania słuchu, a mimo to mieć trudność z tym, jak mózg porządkuje i interpretuje dźwięki — szczególnie mowę w hałasie. W praktyce szkolnej lub przedszkolnej wygląda to czasem jak brak koncentracji, […]

Dziecko z nadwrażliwością dotykową w przedszkolu i szkole jak je rozpoznać?

Dla nauczycieli

14 stycznia 2026 - Weronika Andrzejczyk

Jak funkcjonuje dziecko z nadwrażliwością dotykową w przedszkolu i szkole?

Dziecko z nadwrażliwością dotykową bardzo rzadko „wyróżnia się” jednym, spektakularnym zachowaniem. Znacznie częściej jego trudności ujawniają się w serii drobnych, powtarzalnych reakcji, które w ciągu dnia szkolnego lub przedszkolnego stopniowo narastają. To właśnie ta kumulacja mikrosytuacji sprawia, że funkcjonowanie dziecka bywa postrzegane jako trudne, chaotyczne lub labilne emocjonalnie.

Już od momentu wejścia do placówki układ nerwowy dziecka może być w stanie podwyższonej gotowości. Szatnia, w której panuje tłok, przypadkowe dotknięcia innych dzieci, ocieranie się o ubrania, pomoc dorosłych przy zapinaniu kurtek – to wszystko generuje intensywne bodźce dotykowe. Dziecko może reagować napięciem, wycofaniem, a czasem protestem lub płaczem. Z perspektywy dorosłych są to „poranne trudności adaptacyjne”, z perspektywy dziecka – pierwsze przeciążenie układu nerwowego.

W sali przedszkolnej lub klasie szkolnej szczególnie trudne bywają sytuacje wymagające bliskiego kontaktu fizycznego. Siedzenie na dywanie, ustawianie się w kole, praca w parach czy wspólne zabawy ruchowe oznaczają naruszenie przestrzeni osobistej. Dziecko z nadwrażliwością dotykową może instynktownie odsuwać się od innych, zmieniać miejsce, siadać na skraju grupy lub reagować gwałtownie na przypadkowe potrącenie. W takich momentach często pojawiają się silne emocje, które nie są adekwatne do sytuacji zewnętrznej, lecz do wewnętrznego odczucia zagrożenia.

Zajęcia plastyczne i sensoryczne stanowią kolejny obszar trudności. Kontakt z plasteliną, farbami, klejem czy innymi fakturami bywa dla dziecka wyjątkowo nieprzyjemny. Część dzieci odmawia udziału w aktywności, inne wykonują zadanie bardzo powierzchownie, unikając dotykania materiałów. Zdarza się, że reakcja dziecka jest interpretowana jako brak chęci do pracy lub nieposłuszeństwo, podczas gdy w rzeczywistości jest to próba ochrony przed nieprzyjemnym doznaniem dotykowym.

W środowisku szkolnym nadwrażliwość dotykowa często ujawnia się poprzez trudności z długotrwałym siedzeniem w ławce. Ubranie, metki, kontakt pleców z oparciem krzesła czy przypadkowe dotknięcie przez kolegę z ławki mogą powodować stałe poczucie dyskomfortu. Dziecko często zmienia pozycję, wierci się, poprawia ubranie lub reaguje irytacją na drobne bodźce. Z zewnątrz może to wyglądać jak brak koncentracji lub nadpobudliwość, jednak źródłem trudności jest przeciążenie sensoryczne.

Ważnym elementem funkcjonowania dziecka z nadwrażliwością dotykową jest sposób reagowania na nieprzewidywalność. Nagły dotyk, brak zapowiedzi zmiany pozycji czy niespodziewane polecenie wymagające bliskości fizycznej mogą wywoływać reakcje obronne. Dziecko może sztywnieć, wycofywać się, a czasem reagować impulsywnie – odepchnąć, krzyknąć lub uciec z sytuacji. Są to reakcje automatyczne, wynikające z aktywacji systemu ochronnego układu nerwowego.

W dalszej części artykułu przeczytasz:

Implikacje pedagogiczne nadwrażliwości dotykowej – konsekwencje rozpoznania i nierozpoznania trudności

Wsparcie środowiskowe dziecka z nadwrażliwością dotykową w przedszkolu i szkole

Organizacja przestrzeni edukacyjnej

Przewidywalność i struktura dnia

Ruch i propriocepcja jako element wsparcia środowiskowego

Komunikacja nauczyciela z dzieckiem

Czego NIE robić w pracy z dzieckiem nadwrażliwym dotykowo

Współpraca z zespołem i rodzicami

Checklisty dla nauczyciela

Checklist A – środowisko

Checklist B – zachowanie dziecka

Checklist C – działania nauczyciela

Dla nauczycieli

9 stycznia 2026 - Redakcja

Zabawa klockami od lat uznawana jest za jedną z najbardziej uniwersalnych i wartościowych form aktywności dziecka. W kontekście integracji sensorycznej nabiera jednak szczególnego znaczenia staje się nie tylko formą spędzania czasu, ale narzędziem wspierającym rozwój motoryczny, poznawczy i emocjonalny. Klocki konstrukcyjne, takie jak Cobi czy LEGO, oferują bogaty materiał terapeutyczny, który może być wykorzystywany zarówno […]

Uczeń z wyzwaniami sensorycznymi w klasie – perspektywa Kim Griffin

Dla nauczycieli

3 grudnia 2025 - Weronika Andrzejczyk

Współczesna szkoła coraz częściej spotyka się z dziećmi, które „nie mieszczą się” w typowych oczekiwaniach: trudno im usiedzieć w ławce, szybko się rozpraszają, unikają prac plastycznych, chowają się pod ławkę albo przeciwnie – są w ciągłym ruchu, dotykają wszystkiego i wszystkich. Dla wielu nauczycieli pierwszym odruchem jest interpretowanie tych zachowań w kategoriach „dyscypliny”, „motywacji” czy […]

Sensoprzerwy: najprostsze narzędzie, którego potrzebuje dzisiejsza szkoła

Dla nauczycieli

19 listopada 2025 - Monika Pieniążek

W wielu klasach wygląda to podobnie: nauczyciel zaczyna lekcję, uczniowie słuchają, notują, odpowiadają… A potem, po kilkunastu minutach, dzieje się coś zupełnie naturalnego. Uwaga zaczyna się rozpraszać, dzieci wiercą się na krzesłach, stukanie długopisu przyśpiesza, ktoś zaczyna otwierać piórnik bez potrzeby, a inni patrzą w okno, jakby tam rozgrywała się ciekawsza lekcja niż w środku.

To nie jest problem wychowawczy. To nie jest brak chęci. To jest fizjologia.

Mózg dziecka nie jest stworzony do długiego utrzymywania statycznej pozycji ani do pracy w środowisku pełnym bodźców, które trzeba ignorować. I tu właśnie pojawiają się sensoprzerwy- jedno z najbardziej niedocenianych, a jednocześnie najskuteczniejszych narzędzi w pracy nauczyciela.

Co to właściwie jest sensoprzerwa?

Sensoprzerwa to krótka aktywność ruchowo-sensoryczna, która ma na celu szybkie wsparcie układu nerwowego dziecka. Nie jest to zabawa ani forma rozrywki. To mikrointerwencja, która:

zwiększa koncentrację,
zmniejsza zachowania trudne,
reguluje poziom pobudzenia,
poprawia gotowość do uczenia się,
odświeża pamięć roboczą.

Wbrew pozorom – sensoprzerwy nie zabierają czasu lekcji. One go oszczędzają.

Dziecko w regulacji pracuje szybciej, mądrzej i skuteczniej.

Z dalszej części artykułu dowiesz się:

Dlaczego układ nerwowy potrzebuje przerw?

Co sprawia, że sensoprzerwy są tak skuteczne?

Jak często robić sensoprzerwy?

Przykłady sensoprzerw, które działają nawet w trudnych klasach

Jak wprowadzić sensoprzerwy w codzienności szkolnej?

Sensoprzerwy a trudne zachowania

Sensoprzerwy nie są fanaberią.

Nie są chwilową modą z mediów społecznościowych.

To praktyka oparta na neurobiologii, która wspiera nauczycieli i dzieci w realny, namacalny sposób.

Jeśli chcesz zobaczyć, jak mogą wyglądać krótkie, realne do zastosowania sensoprzerwy w klasie, zajrzyj do filmiku dołączonego do artykułu – znajdziesz w nim konkretne propozycje ćwiczeń krok po kroku

Odruchy pierwotne – test biologicznej dojrzałości. Rozmowa z dr Joanną Surowińską.

Aktualności

12 listopada 2025 - Weronika Andrzejczyk

Konferencja „Wieloprofilowe spojrzenie na integrację sensoryczną” zgromadziła specjalistów z wielu dziedzin, z całego świata, by wspólnie spojrzeć na rozwój dziecka przez pryzmat neurobiologii, psychomotoryki, integracji sensorycznej i praktyki terapeutycznej. W ramach wydarzenia przeprowadziliśmy serię rozmów z prelegentami – ekspertami, którzy nie tylko przekazują wiedzę, ale też inspirują do głębszego rozumienia dziecka. Dziś rozpoczynamy publikację tej […]

Dla nauczycieli

23 czerwca 2025 - Redakcja

Okres przedszkolny to czas, kiedy dzieci zdobywają umiejętności czytania, pisania, samoobsługi, samodzielności oraz nawiązywania relacji z rówieśnikami. Nauczyciele przedszkola dwoją się i troją, by osiągnąć cele stawiane przez rodziców, podstawę programową i przez siebie samych. Umożliwiają dzieciom wchodzenie w różnorakie role podczas zajęć tematycznych, ruchowych oraz ćwicząc motorykę małą i dużą.
Warto do planu aktywności w przedszkolu dodać zajęcia terapii ręki. Proponujemy, by takie zajęcia były stałym punktem dziennego rozkładu dnia również w najmłodszych grupach.
Celem ćwiczeń będzie przygotowanie obręczy barkowej, zbudowanie stabilizacji centralnej, poprawa propriocepcji – po to, by dzieci poprawnie siedziały przy stolikach – bowiem terapia ręki to nie tylko ćwiczenia motoryki małej i mozolne pisanie szlaczków. Terapia ręki to proces, którego
jednym z ostatnich elementów będzie praca przy stoliku z ołówkiem w ręku.

Poniżej przedstawiamy plan takich ćwiczeń zaczynając od tych bardziej ogólnych, do bardziej precyzyjnych:

Ćwiczenia wstępne: wzmocnienie obręczy barkowej, poprawa stabilizacji, propriocepcji

czołganie się,
chód kraba,
turlanie po podłodze- ręce wyprostowane za głową- w rękach dzieci trzymają woreczki lub piłeczki,
chód na czworakach – powoli- zwracamy uwagę na naprzemienność ruchów rąk i nóg,
tragarz – przenoszenie przedmiotów na czworakach- przedmiot na plecach nie może spaść na podłogę,
odbijanie/uderzanie piłki lekarskiej o podłogę,
rzucanie piłki/piłki lekarskiej- ćwiczenie w parach,
taczka w parach,
obroty rąk – duże ruchy przechodzące w coraz mniejsze – dla większej motywacji można dzieci wyposażyć w kolorowe tasiemki. Początkowo ruchy oburącz, następnie ruchy naprzemienne,

Dla nauczycieli

12 kwietnia 2023 - Redakcja

Szanowni Państwo,Po zeszłorocznym sukcesie naszego konkursu, w finale którego wyposażyliśmy placówkę w Sierpcu w tym roku chcemy jako Fundacja For Kids wraz z firmą EMPIS wyposaży aż dwie placówki niekomercyjne w tak bardzo potrzebny sprzęt do terapii Integracji Sensorycznej. Ilość zgłoszeń, które do…