Przedszkola

Okres przedszkolny to czas, kiedy dzieci zdobywają umiejętności czytania, pisania, samoobsługi, samodzielności oraz nawiązywania relacji z rówieśnikami. Nauczyciele przedszkola dwoją się i troją, by osiągnąć cele stawiane przez rodziców, podstawę programową i przez siebie samych. Umożliwiają dzieciom wchodzenie w różnorakie role podczas zajęć tematycznych, ruchowych oraz ćwicząc motorykę małą i dużą.
Warto do planu aktywności w przedszkolu dodać zajęcia terapii ręki. Proponujemy, by takie zajęcia były stałym punktem dziennego rozkładu dnia również w najmłodszych grupach.
Celem ćwiczeń będzie przygotowanie obręczy barkowej, zbudowanie stabilizacji centralnej, poprawa propriocepcji – po to, by dzieci poprawnie siedziały przy stolikach – bowiem terapia ręki to nie tylko ćwiczenia motoryki małej i mozolne pisanie szlaczków. Terapia ręki to proces, którego
jednym z ostatnich elementów będzie praca przy stoliku z ołówkiem w ręku.

Poniżej przedstawiamy plan takich ćwiczeń zaczynając od tych bardziej ogólnych, do bardziej precyzyjnych:

Ćwiczenia wstępne: wzmocnienie obręczy barkowej, poprawa stabilizacji, propriocepcji

• czołganie się,
• chód kraba,
• turlanie po podłodze- ręce wyprostowane za głową- w rękach dzieci trzymają woreczki lub piłeczki,
• chód na czworakach – powoli- zwracamy uwagę na naprzemienność ruchów rąk i nóg,
• tragarz – przenoszenie przedmiotów na czworakach- przedmiot na plecach nie może spaść na podłogę,
• odbijanie/uderzanie piłki lekarskiej o podłogę,
• rzucanie piłki/piłki lekarskiej- ćwiczenie w parach,
• taczka w parach,
• obroty rąk – duże ruchy przechodzące w coraz mniejsze – dla większej motywacji można dzieci wyposażyć w kolorowe tasiemki. Początkowo ruchy oburącz, następnie ruchy naprzemienne,

Okres przedszkolny to czas, kiedy dzieci zdobywają umiejętności czytania, pisania, samoobsługi, samodzielności oraz nawiązywania relacji z rówieśnikami. Nauczyciele przedszkola dwoją się i troją, by osiągnąć cele stawiane przez rodziców, podstawę programową i przez siebie samych. Umożliwiają dzieciom wchodzenie w różnorakie…

 Cześć III – Dźwięk Dźwięki mogą rozwijać, organizować ale również dezorganizować zachowanie dzieci.Wiek przedszkolny to okres intensywnego doświadczania dźwięków, dzieci wydają same mnóstwo dźwięków, wsłuchują się w dźwięk mowy innych, produkują dźwięki uderzając zabawkami, grając na prostych instrumentach słuchając muzyki itp….

Jak już pisałam w innym artykule, „Zrozumieć ucznia z nadwrażliwością dotykową”, zmysł dotyku jest kluczowym w rozwijaniu świadomości ciała, nawiązywaniu prawidłowych relacji z rówieśnikami czy budowaniu poczucia bezpieczeństwa. Ważne jest więc to, aby na co dzień dbać o jego prawidłowy…

 Cześć II – Kącik czuciowy /dotyk/Badania wskazują jednoznacznie, że informacje docierające do mózgu dziecka poprzez receptory dotyku od urodzenia, a nawet w okresie prenatalnym – wpływają na właściwy rozwój uwagi, percepcji wzrokowej, precyzji ruchu, mowy, emocji i wielu innych. Zmysł…

W każdej klasie szkolnej nie trudno dostrzec dzieci, które z jakiejś znanej lub mniej znanej przyczyny stronią od kontaktu z rówieśnikami. Zazwyczaj doszukujemy się podłoża tego stanu rzeczy w systemie emocjonalnym, psychice lub po prostu nieśmiałości dziecka. Nierzadko nasze próby…

 Cześć I – Nauczyciel przedszkola Właściwie zaprojektowane otoczenie w którym przebywa dziecko ma duży wpływ na rozwój integracji sensorycznej. Sala przedszkolna może być miejscem gdzie w interakcji z otoczeniem dziecko wbudowuje w system nerwowy właściwe reakcje na bodźce sensoryczne rozwijając i…

A. Jean Ayres opisała rozwój umiejętności sensomotorycznych jako cztery poziomy integracji, już w 1979 roku, w książce Sensory Integration and the Child. Podkreślała tam znaczenie pierwszych siedmiu lat życia w kształtowaniu procesów sensorycznych. Jest to okres największej neuropatyczności mózgu i…