Wprowadzenie
Zaburzenia modulacji sensorycznej (Sensory Modulation Disorders – SMD) należą do najczęściej opisywanych trudności w zakresie przetwarzania sensorycznego. Dotyczą one zdolności układu nerwowego do odpowiedniego regulowania reakcji na bodźce pochodzące z otoczenia oraz z własnego ciała. Osoby z zaburzeniami modulacji sensorycznej mogą reagować na bodźce zbyt intensywnie, zbyt słabo lub stale poszukiwać dodatkowych doświadczeń sensorycznych. W procesie terapii integracji sensorycznej kluczowe znaczenie ma responsywność terapeutyczna, rozumiana jako zdolność terapeuty do dostosowywania oddziaływań do indywidualnych potrzeb, możliwości oraz aktualnego stanu dziecka.
W dalszej części artykułu przeczytasz:
Zaburzenia modulacji sensorycznej – charakterystyka
Istota responsywności terapeutycznej
Znaczenie responsywności terapeutycznej w pracy z dziećmi z nadreaktywnością sensoryczną
Responsywność terapeutyczna wobec dzieci podreaktywnych
Praca z dziećmi poszukującymi sensorycznie
Relacja terapeutyczna jako fundament skutecznej terapii
Wnioski
Perspektywa ASI oparta na dowodach naukowych
Zaburzenia modulacji sensorycznej a samoregulacja
Responsywność terapeutyczna jako mechanizm skutecznej terapii
Przykład responsywności terapeutycznej u dziecka z nadreaktywnością dotykową
Przykład pracy z dzieckiem podreaktywnym
Responsywność terapeutyczna wobec dzieci poszukujących sensorycznie
Dowody naukowe dotyczące skuteczności podejścia responsywnego
Znaczenie relacji terapeutycznej
